Follow by Email

zondag 30 augustus 2015

Het eten op stokjes.

In juni zag ik op het blog van Bubblemint
een ontzettend leuk idee voor een etentje;
Diner-on-a-stick  (klik hier).

Nadat ik wat heen en weer had gemaild met Lonneke
was de inhoud van de stokjes duidelijk.
En dus werd er een datum geprikt
voor een etentje met vrienden.

Vrijdagavond was het zover.
ik vond het wel spannend,
want het was best moeilijk
om in te schatten hoeveel stokjes
ik per persoon moest rekenen
per gerecht.


We begonnen met twee soorten soep
met zoutstengels als stokje.


Gang twee;
meloen-ham-mozzarella
watermeloen-Oostenrijkse kaas
garnalen.



Gang drie;
ceasar salad
tortellini
hamburger.



Gang vier;
(een ingekorte versie,
omdat ik toch ruim gerekend had);
fuit met frozen yoghurt
aardbei-marshmallow-brownie.



Het was een groot succes,
want buiten dat het lekker en leuk was,
zag het eten er ook erg grappig uit.
Ik had van te voren een (oude) houten plank
voorzien van allemaal geboorde gaatjes.
Daardoor kon ik de stokjes goed neerzetten.

Het is even wat werk
en vroeg een gedegen voorbereiding,
maar het was heerlijk om te doen
en iedereen vond het heerlijk.

Lonneke, dank je wel voor het idee.

Fijne week allemaal,
groet,
Marijke

woensdag 26 augustus 2015

Een gehaakt erfstuk.

Op Hemelvaartsdag is een tante van mij overleden,
de oudste zus van mijn moeder.

Wat ik mij van vroeger goed kan herinneren
is dat mijn oma, haar moeder,
altijd zat te haken.
Misschien heb ik het wel van haar in mijn genen?
Oma haakte altijd met heel dunne, witte katoen
en haaknaald 2 mm, denk ik.
Ik kan me vooral ronde onderzetters
voor onder drinkglazen herinneren.

Ik kan mijn echter niet herinneren dat mijn tante ook haakte,
maar het bleek dus wel te zijn.
Ze heeft van hetzelfde witte katoen
en een dunne haaknaald
een sprei voor op het bed gehaakt.
Een sprei van 2 x 2 meter.



 




Mijn tante wilde graag dat ik hem zou krijgen 
na haar overlijden,
omdat ze wist dat ik ook zo graag haak.
Ik vind het een hele eer om de sprei
van haar te hebben gekregen.

Het is een mooie sprei,
maar wat een werk moet dat zijn geweest.
Zelf heb ik in het voorjaar
ook een sprei van 2 x 2 meter gehaakt (klik hier).
Ik ben daar precies drie maanden
mee bezig geweest
en dat was met haaknaald 4 mm.
Hoe lang zal mijn tante dan wel niet
gedaan hebben over dezelfde afmeting,
maar met motief en haaknaald 2 mm?

Wij gebruiken geen sprei op ons bed,
maar de deken ligt mooi opgevouwen
op mijn haakbankje.
En ik kijk er met veel plezier naar.

Dank je wel, tante Zus.
Ik denk aan je.




maandag 24 augustus 2015

Een weekendje aan de Belgische kust.

Vorig jaar ging ik rond deze tijd
met vier kinderen naar Oostende.
Ik schreef daar toen over (klik hier).

Dat was zo goed bevallen
dat we weer een lang weekend gingen,
dit keer met z'n viertjes + beste vriendin van Lotte.

Hier een stelletje foto's
om te laten zien
wat we allemaal deden en zagen.

 Het was zo'n mooi weer
dat het heel druk was aan zee.
De dametjes gingen zwemmen en zonnen,
we wandelden veel langs het strand,
er werd gevliegerd en geskeelerd,
ik kon haken met uitzicht op zee,
we genoten van een zelf gemaakte high tea
en genoten van een stel mensen
die hun dinertje aan het strand nuttigden,
de drie kinderen gingen 's avonds in het donker nog zwemmen
en we genoten van drie verschillende zonsondergangen. 

woensdag 19 augustus 2015

Zomervakantie Wales deel 4.

In dit laatste blog over
onze zomervakantie in Wales
schrijf ik over het wolmuseum.


Eerst had ik het idee
dat dit museum erg veel zou lijken
op het textielmuseum in Tilburg.
Ik schreef daar al eerder over (klik hier).

Het concept was inderdaad hetzelfde,
alleen speelde dit museum zich een eeuw of meer eerder af.
Dit museum was eigenlijk de voorloper van het textielmuseum.


We konden hier zien hoe de ruwe wol van de schapen
klaar gemaakt werd door de hobbeltjes en bobbeltjes etc
er uit te halen.


Vervolgens werd er draad van gemaakt
dat dan weer op klossen gedraaid werd.




En vervolgens werden er dekens en nachthemden
van gemaakt.







Het was een leuk, niet groot museum
waar ik veel geleerd heb.
Het mooie was dat een heleboel
machines het nog deden
en dat werd ook allemaal
in werking gezet tijdens de rondleiding.

Graag had ik nog gezien hoe het garen
gekleurd werd, maar in verband met
de wetgeving en de chemicali├źn
mochten ze dat in dit museum
niet laten zien.
Misschien zie ik dat nog ergens anders.

Weet iemand misschien waar je
dat zou kunnen zien? 

Groet en geniet 
van het mooie weer 
de komende dagen.
Marijke

dinsdag 18 augustus 2015

Zomervakantie Wales deel 3.

Vandaag een blogpost over allerlei dingen
die ons in Engeland opvielen en
waar we ons regelmatig over verwonderden.
Ik heb het dan over algemeen bekende
Engelse dingen, Engelse etenswaren,
Engelse borden en "Engelse" dieren
die we zagen. Zoals:


Natuurlijk moesten we links rijden.
Dat is heel even wennen,
maar al snel is het eenvoudig.
Toch vraag je je regelmatig af
waarom rijden in Engeland nu anders moet?


Verder zijn er de bekende
Engelse telefooncellen en brievenbussen.


Voordat je een stopcontact wilt gebruiken,
een lamp aan wilt doen of gewoon
de koelkast, oven of vaatwasmachine wilt gebruiken,
moet je eerst de desbetreffende schakelaar omzetten.


De electriciteitspalen / kasten / draden
zie je overal over straat of in het landschap lopen.
En natuurlijk de bekende Engelse stekkers.
Gelukkig kun je daarvoor vanuit Nederland
een tussenstukje voor meenemen,
want anders kun je geen mobile opladen.


Het meest verwonderd heb ik mij 
over de snelheid waarmee je mag rijden.
Allereerst moet je die omrekenen,
maar gelukkig deed de Tomtom dat voor ons.
Je hebt 20, 30, 40, 50 of 60 miles/hour.
Dat is dus 35, 50, 65, 80 of 95 km/uur.
Op zich is dat logisch,
behalve de 95 km/uur.
Ik mocht op allemaal kronkelige landwegen,
waar je door alle heggen en muurtjes vlak langs de weg
niets vooruit kunt zien,
gewoon 95 km/uur rijden.
En dat terwijl je op veel van die wegen niet eens
met twee auto's langs elkaar kunt.


Overal zie je Fish & Chips of Tearooms.
De laatste hebben we regelmatig bezocht,
maar de eerste niet.


Sommige huizen hebben wel
10 schoorstenen op het dak staan.


In de kerk kun je je wens aan God
op een papiertje schrijven
en in de Prayer Pot doen.
Ook kun je met een stel vrienden
een potje cricket op het strand spelen.


En je kunt de Tacsi nemen.

Wat kochten we zoal voor eten:

heerlijke Pink Lemonade, appeltjes, 
muntijsje (smaakte naar After Eight),
 thee, gembermannetjeskoekjes, 
ook de chocolade was Everyday essential,
grappig brood, zalm om op je brood te smeren,
melk uit Wales, Chocolatecookie ijsje en 
natuurlijk scones met aardbeienjam en slagroom.

Dan waren er de (verkeers)borden.
Gelukkig waren deze in twee talen,
zowel Engels als Wales.
De taal van Wales is namelijk niet te lezen of te verstaan,
soms zijn het wel vijf medeklinkers achter elkaar.

Aan dieren zagen we heel erg veel schapen.
die beestjes eten de hele bergen en heuvels kaal.
Natuurlijk vogeltjes en poezen.
En aangezien we aan de kust zaten,
waren er twee soorten meeuwen.
De twee roofvogels hebben we tijdens
een roofvogelshow gezien hoor.
Die kom je niet zomaar in het wild tegen.


 Kortom; we hebben met plezier
en met verwondering 
het leven in Wales bekeken.
En soms vonden we het erg raar,
maar dat is ook weer het leuke van vakantie.

Tot morgen voor de laatste blogpost
over onze zomervakantie in Wales.

maandag 17 augustus 2015

Zomervakantie Wales deel 2.

Zoals ik gisteren al vertelde,
zaten we na anderhalve week Snowdonia Natural Park
vervolgens een week in Carmarthenshire.
Dat is een gebied in Zuid-Wales
langs de kust.

We gingen dus van berglandschap
naar strandlandschap.
Dat kunnen jullie ook duidelijk
aan de foto's zien.










 


 


We hadden dit keer een huisje
op een klein vakantieparkje
(huisje links op de tweede foto).

Deze week bezochten we het strand
een aantal keren,
soms even aan het einde van de dag.
Het was heerlijk pootje baden,
voetballen, strandschatten zoeken, vliegeren
en gewoon staren over het water.

Ook bezochten we weer een mooi kasteel
of althans wat daarvan overgebleven is.

We zagen een schitterende kuststrook
met als allermooiste het kustplaatsje Tenby.
Deze plaats had mooi gekleurde huizen langs de kustrand,
een gloednieuwe lifeboat,
veel rotsen en adembenemend uitzicht.

Deze week liepen we weer op
gewone schoenen, slippers en wandelschoenen.
We brachten een bezoek aan het Woolmuseum,
maar dat laat ik later nog zien in een aparte blogpost.

Als afsluiting van onze vakantie brachten we 
nogmaals een bezoek aan Tenby
en nu lagen alle boten gewoon in het zand,
omdat het eb was.

Het was een heerlijk week met goed weer,
maar ook hier was het weer aanpassen
aan de manier waarop Engelsen leven,
het eten en de "rare"dingen,
maar daarover morgen meer.

Tot morgen!