Follow by Email

woensdag 22 november 2017

Engelse plakkerige appeltaartcake.


Afgelopen zondag heb ik een Engelse plakkerig appeltaart
cake gemaakt. Ik had hem gezien op het blog van
A bookish bakerDit is een blog van de Engelse Helen. Als
je tijd hebt, moet je er eens op kijken. Ze maakt ook
schitterende filmpjes van haar kip die de moeder is van vijf
ganzen. Echt geweldig. Als ik naar haar filmpjes kijk,
krijg ik ontzettend veel zin in vakantie.

Maar ze heeft ook allerlei recepten, waaronder het recept
van "sticky apple traycake". Ik heb hem gemaakt. Het was
leuk om te doen terwijl Lotte allemaal foto's maakte.








Voordat de taart in de oven ging, heb ik er nog wat
bruine basterdsuiker overheen gestrooid (volgens het
recept). De keuken en woonkamer roken heerlijk naar
appeltaart tijdens het bakken.
  


De appeltaart is inderdaad wat plakkerig, maar heerlijk.
Het grappige was dat Richard niet wist wat we aan het
maken waren, maar toen hij een stukje proefde, vroeg
hij of het een Engels recept was. Het klopte dus precies.
Ik ga hem denk ik nog wel vaker maken, alleen dan wel
met minder suiker, maar dat wist ik pas toen ik het
recept hebt uitgeprobeerd.
groet,
Marijke

zondag 19 november 2017

Een groepswandeling.


Vanmorgen hebben Richard en ik deelgenomen aan een
wandeling van het IVN Oisterwijk. De start was vanaf
Groot Speijck, een fantastische horecaplek in de bossen.
Het was een grote groep die in twee werd gesplitst. Dat geeft
aan dat er veel belangstelling is voor deze wandelingen.
Ik zelf vind het leuk om zo'n twee keer per jaar mee te
lopen, want het liefst loop ik met z'n tweetjes een route.
Het mooie aan dit soort wandelingen is dat je ineens een
heleboel dingen ziet waar je normaal gesproken gewoon
langs zou lopen. Het is erg leerzaam zo'n IVN-wandeling.
Ik had nog nooit gehoord van boompuisten, fluweel
paddenstoelen, hertengewei paddenstoel en nog veel
meer.








  



  




Het was heerlijk weer, een heerlijk zonnetje en een lekkere
temperatuur. Wel was het heel raar dat we op een gegeven
moment bij een ven stonden en we in het water konden
zien dat het even regende, maar we voelden het niet.
Het was maar heel even en misschien stonden we onder
genoeg bomen met bladeren, maar vreemd was het wel. Ik
heb genoten van de mensen, van de natuur, van alle kleuren,
van al het nieuws dat ik heb geleerd en van de gezellige
thee/koffie na afloop samen met Richard bij Groot Speick.
groet,
Marijke

vrijdag 17 november 2017

Tiny pleasures # 33.


Gather autumn leaves and stick them on the wall
with washi tape *autumn leaves parade

Verzamel herfstbladeren en plak ze aan de muur
met washi tape *herfstbladparade

Ieder jaar in de herfst vallen de bladeren van de bomen.
Grote en kleine bladeren, gele / groene / bruine bladeren,
ronde / ovale / lange / handvormige bladeren etc. Iedere
boom heeft zijn eigen kenmerkende blad. Ik vind het jammer
dat er geen groene bladeren meer aan de bomen zitten, maar
de herfstkleuren zijn wel prachtig. Vooral als er een mooi
zonnetje op de boom schijnt. Er vallen heel veel bladeren
bij ons op de oprit. Ik vind het iedere keer weer leuk om ze
op te vegen.
Toen ik een week geleden met Richard bij Park Hoge
Veluwe was, heb ik allerlei verschillende bladeren van
de grond opgeraapt, voorzichtig mee naar huis genomen
en in een dik sprookjesboek gedroogd. Afgelopen weekend
heb ik ze met washi tape op de muur geplakt in een rechte
lijn, verschillende vormen en kleuren door elkaar. 



  


Ik heb nu een paar grote bladeren in het sprookjesboek
te drogen gestopt. Misschien dat ik daar op ga
schilderen als ze mooi drogen. Maar het is ook fijn
om even stil te staan bij alle verschillende vormen van
de blaadjes. Wat is de natuur toch mooi hé?
groet,
Marijke

zondag 12 november 2017

Een herfst- en kastanjeboeket.


Vier weken geleden zijn Lotte en ik gaan kastanjes rapen.
Dat doen we ieder jaar en een deel gebruiken we ter
decoratie en de rest zijn om iets te maken. Ik had voor dit
jaar wel een idee, maar het koste even wat denkwerk.
Ik had nodig: kastanjes, een boormachine, stokken waar je
planten aan vast kunt zetten, een plantenbak, oase en
herfstbladeren. De herfstbladeren die ik gebruikte had ik
bij de Action gekocht en waren nep.

Ik ben begonnen met het boren van een gat in de kastanjes.
Het gat moest wel groot genoeg zijn om een stok doorheen
te steken. De kastanjes bleven vanzelf op een "noest" hangen.
Ik heb zes stokken voor een deel gevuld met kastanjes.
Vervolgens heb ik de plantenpot gevuld met de oase en heb
er de kastanjestokken en de herfstbladeren in gestoken.
De oase heb ik als laatste bedekt met een stel kastanjes.





  

Het is echt een herfsttafereel geworden met mooie
herfstkleuren. Het is heel makkelijk om te maken en staat
erg leuk op het bankje in de kamer. Het was ook een leuk
werkje om op zo'n regenachtige dag als vandaag te doen.
Vandaag hadden we namelijk regen, zon en droog weer.
En alle drie wisselden ze elkaar steeds af. Lekker weer
om binnen te blijven. Hopelijk is het weer komende
week beter dan dit.
groet,
Marijke

vrijdag 10 november 2017

Tiny pleasures # 32.


Het wordt weer kouder buiten en dan hang ik altijd pindakaas in een pot op voor de
vogels. Dezelfde dag nog was het een komen en gaan van vogels in de tuin. Het is
echt schitterend om te zien. Ik heb mijn camera gepakt en in een half uur tijd had ik
ze allemaal; koolmees, pimpelmees, mus, roodborstje en een vogel waarvan ik niet
zou weten hoe die heet. Ik heb de foto's wat groter geplaatst, want ik sta achter het
raam en het zijn zo'n kleine vogeltjes.
Het aparte vind ik dat er ieder jaar een heel stel koolmeesjes en pimpelmeesjes zijn,
ook best veel musjes, maar ik heb het idee dat er steeds maar één roodborstje is. Of
het roodborstje komt steeds maar alleen, maar ze wisselen elkaar af. Ze lijken ook
zoveel op elkaar.


  





De vogeltjes zijn net mensen, sommige vogels wachten netjes op hun beurt, anderen
kruipen voor en weer anderen gaan vechten om te kunnen eten van de pindakaas.
Het roodborstje is misschien wel de slimste, want die hupt ook over de grond en eet
de pindakaas op die op de grond is gevallen.
Ik geniet van al de bedrijvigheid in de tuin, want als ze niet eten zijn ze met elkaar aan
het stoeien of fluiten. Er zullen wel weer een heel stel potten doorheen gaan deze
winter, maar dat hebben we er graag voor over. De vogels kunnen eten en wij 
kunnen ernaar kijken.
groet,
Marijke

woensdag 8 november 2017

Nachtvorst.


We zitten weer in de periode van nachtvorst aan de grond
en dat is even wennen. Handschoenen en de winterjas
zijn weer tevoorschijn gehaald en de kinderen fietsen weer
naar school met -2 graden. Maar dan is een vroege
ochtendwandeling wel erg lekker. Toen ik gisterochtend ging
wandelen, was de zon net gaan schijnen. Het was wel nog
erg fris, maar dan op een gezonde manier. 



Ik kon bij de weilanden en de blaadjes duidelijk zien waar
de zon al had geschenen, daar was het namelijk al groen
en niet wit van de vorst.



Met de koeien had ik een beetje medelijden, want het lijkt
mij niet lekker om van het bevroren gras te eten. Hun
neuzen waren ook nat en ik zag bevroren haren op hun
snoet. Ze kwamen ook meteen allemaal naar mij toe gelopen
alsof ze hoopten dat ik vers en niet bevroren gras kwam
brengen. Helaas had ik dat niet en dus ging één koe heel
slim van het gras in de zon eten.
Ik hoop dat het heeft geholpen. 



Hoewel ik helemaal niet van kou hou, was deze wandeling
wel lekker. Bij thuiskomst heb ik meteen maar weer de
vogelpindakaaspot opgehangen, want voor die kleine
tuinvogels is eten zoeken ook weer moeilijker geworden.
Een ander voordeel van dit weer is dat er thuis veel
kaarsen gebrand worden, dat maakt het zo gezellig.
groet,
Marijke